The last ever uberbastard post

Έτσι πολιορκημένος απ'έξω κι από μέσα, άλλος δρόμος δεν έμεινε παρά μονάχα προς τα πάνω...ή προς τα κάτω.

Y.Γ. 1 Τα λόγια που δεν είπα...


Υ.Γ.2 Τα λόγια που μου είπατε...


Υ.Γ.3 Το look life in the face, always, to look life in the face and to know it for what it is. At last to know it, to love it for what it is, and then, to put it away.


The future lasts forever...

Περιμενοντας...

το blog επιστρεφει σε hibernation

A partial print

Ενα πολυ ξεχωριστο αγορι που καποιες απο τις ιστοριες του εχω διηγηθει παλιοτερα στο blog μου, αρχισε το δικο του blog. Θελω να τον ευχαριστησω για την ανεκτιμητη βοηθεια και στηριξη που μου προσφερε τις μερες που βρισκομουν στην Αθηνα αντιμετωπιζοντας ενα σοβαρο οικογενειακο προβλημα και να βαλω μια απο τις ιστοριες του εδω με την ελπιδα οτι θα τον ανακαλυψετε κι εσεις.

Cross the line
Ξεκινησα να γραφω επειδη κατι πιστεψα πως τελειωσε. Σταματησα πριν καλα καλα αρχισω για να επεξεργαστω αν αυτο τελικα τελειωσε. Αποφασισα πως δεν τελειωσε, αλλα τελικα αλλαξε(οσο και να το αρνουμαι). Ειναι οι μικρες ρωγμες που κανουν το οικογενειακο βαζο ανεκτιμητο- αυτα τα σημαδια του χρονου πανω στα οικιακα ειδη που σε κανει να τα αγαπας. Ή ειναι η αρχη του τελους. Μπορει και να μην ειναι τιποτα, διολου απιθανο.

Ειμαι 28. Στα 29 προσεχως. Σπουδαγμενος. Χαζοκουλτουριαρης. Ομοφυλοφιλος. Μοναχικος. Geek.

Αγαπαω τον Α(που δεν θα μπορουσε να ειναι Β). Δεν ξερω ομως γιατι και πως.

O A με αγαπαει. Αλλα οπως κι εγω δεν εχει πολυ πληρες λεξιλογιο στην αγαπη του. Και μαζι συλλαβιζουμε σαν παιδια του δημοτικου.

Λεω συχνα πως μου αρεσουν τα απλα πραγματα, αλλα ειναι ψεματα, κυνηγαω μαλλον τα περιεργα. Αμα καποιος λεει καιρο πως του αρεσουν τα απλα κι εχει συνεχεια πολυπλοκα, μαλλον καπου λεει ψεματα. Αλλα και παλι μπορω να δω την πολυ απλη αληθεια, οπου υπαρχει.

Αυτα για μια εισαγωγη πανω σε μενα, αλλα δεν προσβλεπω σε αναγνωστες, οποτε μαλλον ξαναγνωριζομαι με τον εαυτο μου.

Σημερα βηχω. Και κρυωνω. Θα ηθελα το Α να ειναι εδω. Μαλλον επειδη κρυωνω.Ακουω ενα χαζοτραγουδο ολη μερα, το οποιο δεν θα το μοιραστω, ας μην κολλησει σε κανεναν ανθρωπο, δεν φταιει. Η μερα μου φαινεται κενη.

Μου αρεσει που στον δρομο για τη δουλεια εχουν ανθισει τα δεντρα.

Ισως τελικα γραφω για τον εναν.


Το blog του λεγεται A partial print και το βρισκεις εδω


Υστερογραφα
Να διαβασεις στο Δαιμονιστη του Α.Κορτω την ιστορια του Παυλου και του Δημητρη σελ.111-137 (ειναι η δικη μου ιστορια κατα καποιο τροπο)

Την περασμενη Κυριακη ηρθα στο σπιτι σου. Το ξερω οτι δεν ηθελες να μου μιλησεις αλλα να ξερεις οτι ηρθα...

Η ομοφοβια στην Ελλαδα και ιδιαιτερα αναμεσα στα μελη μιας οικογενειας ζει και βασιλευει. Δε με νοιαζει για το ξυλο που εφαγα, με θυμωνει ο λογος...

Χαίρε, ω χαίρε ελευθερία

Ποιος ειναι ο καλυτερος τροπος να δειξεις σε καποιον οτι τον αγαπας;
Να γυριζεις σ'αυτον καθε βραδυ.
Και ο χειροτερος;
Να τον περιμενεις καθε βραδυ.



Ποιος ειναι ο καλυτερος τροπος να δειξεις σε καποιον οτι τον αγαπας;
Nα τον αφησεις να φυγει.
Και ο χειροτερος;
Να τρεξεις πισω του.

This I love

Περασαν 4 μηνες απο τοτε που αρχισα το blog και ηρθε η ωρα να κανω την αυτοκριτικη μου δηλαδη να πω δυνατα αυτα που σκεφτεσαι εσυ που με διαβαζεις.
Γιατι λοιπον αρχισα το blog μου; Μην κοιταζεις που το παιζω cool, η ουσια ειναι οτι μετα απο μια προσωπικη απωλεια κι αφου περασα 10 μερες μεθυσμενος και ζωντας στο επακρο το μικροαστικο μου δραματακι ειπα να εκφρασω το θυμο μου και τη μαλακια μου δημοσια.
Γιατι δεν το βουλωνω; Γιατι μαλλον φοβαμαι τη σιωπη σαν ενα σκοτεινο δωματιο. Ευτυχως που δε γραφω σε χαρτι δηλαδη γιατι καθε φορα θα καταστρεφοταν ενα δεντρο τζαμπα. Η ουσια ειναι οτι θελω να κοιταζομαι στον παραμορφωτικο καθρεφτη της ωραιοποιησης βλεποντας το συγγραφικο μου προσωπο και να συγκινουμαι απο ικανοποιηση.
Eνα γελοιο ατομο που κανω ερωτικα μνημοσυνα για το χαμενο μεγαλο ερωτα που στην ουσια ηταν μεγαλη καβλα. Που κανω ψευτο δημοσιογραφια του κωλου. Που βαζω τραγουδακια της συμφορας και πεταω εξυπναδες με ημερομηνια ληξης απο το β' διαλογης σηριαλ που ποτε δεν εγραψα. Που μιλαω μονο για ελαφρα θεματακια γιατι ξερω οτι εχω προσωπικοτητα μονοκυτταρου οργανισμου και για τα σοβαρα βαζουμε ενα βιντεο ή το παιζουμε απλα προβληματισμενοι(βλ. γεγονοτα Δεκ.)
Που το μονο μου ταλεντο ειναι ν'αναγνωριζω την ομορφια στους αλλους (βλ. top of the blogs). H ικανοτητα να δημιουργω δευτερευουσες ιδεες. Και να προκαλω. Δηλαδη να λεω αυτο που θελω αλλα δεν το τολμαω.
Αλλα το καταλαβα. Δεν γεννηθηκα για να κανω σπουδαια πραγματα. Δεν θ'αφησω ιχνος στον πλανητη. Η ανθρωποτητα μπορει να κανει και χωρις εμενα. Ισως ειμαι προορισμενος να μιλαω για τα απλα, τα καθημερινα, τ'ασημαντα.
Οταν η ζωη σου δεν ειναι εργο τεχνης για ν'ανακαλυψεις την μονοκομματη και αξεστη αληθεια σου αρχιζεις να γραφεις, ακομα κι αν εισαι ηλιθιος. Με αλλοθι τον ερωτα.Ή την ιδεολογια. Αυτη ειναι η βασικη αρχη του blogging. And this I love...

Αν μπoρουσα να σου μιλησω για μια φορα ακομα...
Ηθελα να σου κανω μια επιθεση αγαπης. Το θεωρησες επιθεση μοναξιας. Κι αν δεν ειχες τη δυναμη να μου πεις την αληθεια, επρεπε να το πεις και να εξαφανιστεις. Οχι να ερθει το τελος οπως ηρθε, επρεπε απλα να εξαφανιστεις και ν'αφησεις τα πραγματα να αιωρουνται. Καλυτερα να μη μαθω ποτε, παρα ν'ακουω μισα λογια και να βρισκω κομματια εδω κι εκει. Και θελω να πιστεψω οσα μου ελεγες εσυ, αυτο που ηξερα εγω. Αλλα σκεφτομαι οτι με βολευει να πιστεψω οσα μου λενε, για να συνεχισω και να ξεχασω. Ημουνα θυμωμενος. Ακομα ειμαι. Νομιζα οτι μου εφταιγε ο αλλος. Απορω τι του βρηκες. Δε μου θυμιζει τιποτα απ'οσα ηθελες. Μετα καταλαβα. Διαφορετικος απο τους διαφορετικους, μου ελεγες. Καταλαβα. Αλλα μετα. Δηλαδη τωρα. Χτες. Και θα'θελα να'σουν εδω. Κι αυτος μαζι. Δεν με πειραζει πια. Και σκεφτομουν τι θα ελεγες. Ποιους θα πειραζες. Πως θα εφερνες τα πανω κατω. Θα γελουσα. Επιτελους θα γελουσα. Μπορει και να εκλαιγα μετα. Ποιος ξερει; Και τι σημασια εχει πια; Γεννημενος για το καλυτερο. Αρα και για το χειροτερο. Μονο εσυ. Κοινωνικος και μονοχνωτος. Την ιδια ωρα. Ατσαλι και σκατα. Την ιδια μερα. Ομορφο ψεμα και σκληρη αληθεια. Την ιδια νυχτα. Στο ιδιο μηκος. Παντα. Ξερω οτι ποτε δεν ηθελες δακρυα και κραυγαλεο συναισθημα, μονο την αγαπη που σου προσφεραμε και σε λατρευαμε και περιμεναμε να γυρισεις. Αλλα δεν γυρισες.

Θα μου απαντουσες...με λογια δανεισμενα απο αλλους
Daydream delusion
Limousine Eyelash
Oh, baby with your pretty face
Drop a tear in my wineglass
Look at those big eyes
See what you mean to me
Sweet cakes and milkshakes
I am a delusion angel
I am a fantasy parade
I want you to know what I think
Don't want you to guess anymore
You have no idea where I came from
We have no idea where we're going
Launched in life
Like branches in the river
Flowing downstream
Caught in the current
I'll carry you. You'll carry me
That's how it could be
Don't you know me
Don't you know me by now

Τα τελευταια 5 λεπτα
"Baby ... you are gonna miss that plane."
"I know"

Λεξικο (the new gay lingo)

Gaylander In the end, there can be only one.
Δεν ξερω αν εχεις συναντησει ποτε gaylander. Eιναι ενα πραγμα σαν το highlander αλλα σε gay εκδοχη. Οπως στο μυθο του highlander πρεπει στο τελος να μεινει μονο ενας ετσι και ο πρεπει να τους παρει ολους και να μη μεινει κανενας. Μη γελας αυτο το ειδος πολεμιστη ειναι αξιοσεβαστο. Mπαινει στο Sodade Σαββατο βραδυ και του κανουν χωρο να περασει. Ειναι βεβαια λιγο κουραστικο να εισαι μαζι του γιατι το κεφαλι του περιστρεφεται κατα 360 μοιρες για να βρει υποψηφια θυματα και κανεις δεν ειναι ασφαλης (γκομενος, πατερας, αδερφος),αλλα ποιος δεν θελει ενα gay warrior στη ζωη του;

Gay toxic bachelor
Παρομοια κατηγορια με τον απο πανω απλα αυτος χρησιμοποιει πιο υπουλα μεσα. Κανει τα θυματα του να τον ερωτευονται.Βγαινει κατευθειαν απο τις σελιδες lifestyle περιοδικου και θα μπορουσε ανετα να ειναι ο gay Mr Big. Ειναι μια ευχαριστηση που εχει μικρη διαρκεια και σε απενοχοποιει κιολας γιατι σου εξηγει οτι αυτος εχει το προβλημα και δεν μπορει να μεινει για παντα. Μονο που πρεπει να προσεξεις και να μην πεσεις στην παγιδα και τον ερωτευτεις και τον χρησιμοποιεις σαν μετρο συγκρισης με τους επομενους.

το τραγουδακι αφιερωμενο

2009 πραγματα...

Lego digital camera











myvu crystal video glasses













"madame joconde" eclair απο το fauchon





















fabio novembre him chair


















Kvadrat Clouds(τα πλακακια του μελλοντος)


netjets falcon 7x













ciussai heater





















globus work station














balenciaga spring summer 2009





















smeg oven





















bmw welt














vintage comics





















trashy videos

wrist phone























etc...

Ενα ταξιδι στο Λονδινο ή how not to treat people

Ενα πολυ ενδιαφερον αγορι, που τον τελευταιο καιρο γνωρισα καλυτερα, μου περιεγραψε την εμπειρια του οταν πηγε να συναντησει καποιον που ειχε ερωτευτει. Με την αδεια του, τη μοιραζομαι μαζι σας.


Μετα απο πολλες ωρες ταξιδι με ΚΤΕΛ, τραινο, αεροπλανο, tube εφτασα επιτελους στον Α. Ηρθε να με παρει απο το σταθμο με το πολυ εντυπωσιακο αυτοκινητο του για να παμε σπιτι του. Γενικα με την αμηχανια μου ειμαι καλος φιλος. Αλλα αμεσως καταλαβα πως μαλλον δεν ηταν η πιο award winning ιδεα μου να ερθω στο Λονδινο. Κι ο Α. μαλλον συνειδητοποιησε πως δεν ηταν η καλυτερη ιδεα του να με καλεσει ή μαλλον δεν περιμενε πως θα δεχομουν.

Οταν φτασαμε στο σπιτι του εμαθα οτι συγκατοικουσε με τον πρωην του που ελειπε. Με ρωτησε αν ηθελα να φαω κατι και μου ειπε οτι θα βγουμε. Μου ειπε να ξυριστω και να βαλω κατι της προκοπης για να μη ντρεπεται."Εχεις τοσο ωραιο προσωπο αλλα φορας το πουκαμισο που θα φορουσε ενας τυφλος 65χρονος συνταξιουχος" μου ειπε. Αν ηθελα μπορουσε να μου δανεισει κατι να βαλω, ειχαμε το ιδιο υψος 1.87(τελικα ενεκρινε τα ρουχα που εβαλα).

Και βγηκαμε σ'ενα μπαρ- ειχε μαζι του μια ποσοτητα απο Ελληνες της λονδρεζικης διασπορας. Νομιζω στην πλειοψηφια τους ηταν παιδια που διεφυγαν στο Λονδινο, πιο πολυ κοιτωντας απο που φευγουν κι οχι που πηγαινουν. Ο Α. νομιζω- δεν τον ειχα ζησει ξανα σε social setting με αυτον τον τροπο- ηταν λιγο η biatch του συνολου, ο μαλλον oversexed τυπος - εγω ημουν μαλλον σε social mode, μιλωντας με ολους, σχετικα χαρουμενος που εφυγα απο καποια προβληματα στο σπιτι. Και φυσικα ο Α. ελεγε τα δικα του- πχ αυτος σε κοιταζει κτλ- αλλα εγω δεν κοιταζα πουθενα. Αργοτερα μου ειπε πως θα παμε σ'ενα κλαμπ και πρεπει να παω μαζι τους.

It all goes downhill from this point on. Εβαλα ενα πολυ γενναιο προσωπειο και ακολουθησα. Οταν πηγαμε εκει εγω επιασα εναν τοιχο κι αρχισα να κανω λιστες πραγματων με την ελπιδα να περασει ο χρονος ( ενα τετοιο κλαμπ για μενα ειναι μια μικρη προσωπικη κολαση). Νομιζω πως το χρονικο διαστημα που προσπαθεις να θυμηθεις ολα τα τραγουδια ενος cd με την σειρα που εμφανιζονται ειναι απλα τραγικο. Κι ενω ο Α. ειχε βρει καποιο αγορι να "παιξει" για το βραδυ, εγω ειχα βυθιστει σε σκεψεις και κατα περιοδους ελεγα ενα αγριεμενο "me no speak english " στο οποιο παιδακι προσφεροταν να μου κανει παρεα, ξεκινωντας συνηθως με τη φραση "why are you so sad? ". Αφου μιζεριασα για 3 ωρες σ'ενα τοιχο ο Α. ηρθε, με ρωτησε πως τα περασα, μου μιλησε λιγο για τα τηλεφωνα που μαζεψε το βραδυ, ενω περπατουσαμε αναμεσα σε μεθυσμενους, εμετους και μια γενικη εικονα αποσυνθεσης.

Φτανοντας σπιτι κοιμηθηκα για κανενα 3ωρο σηκωθηκα και ξεκινησα την εξερευνηση του Λονδινου μονος μου. Ειχαμε πολυ λιγη επαφη, κυριως τα βραδια βρισκομασταν, θα με ρωταγε με ποιον ξεσκιστηκα εκεινη τη μερα, θα του ελεγα για τα μουσεια που πηγα, θα με ρωταγε γιατι ντρεπομουν να του πω με ποιον ξεσκιστηκα, θα γελαγα,θα ελεγα για τα μουσεια που θα πηγαινα την επομενη μερα και θα κοιμομουν. Προς το τελος της παραμονης μου ηρθε και ο πρωην του και μετακομισα στο δωματιο του Α. Ηταν ασχημο αλλα πραγματικα μετα απο καποιο σημειο δεν ειχαμε τιποτα να πουμε κι οταν εκλεισε το φως εγω αναρωτιομουν γιατι ειχα διαλεξει αυτο το παιδι και τι εψαχνα οταν ηρθα.

Πλησιαζοντας η τελευταια μερα της παραμονης μου ειχα σχεδια για να περασω ομορφα. Ηταν τα γενεθλια μου και περασα ολη τη μερα κανοντας βολτες, πηγα θεατρο, ειδα κατι γνωστους και μετα πηγα σπιτι οπου με περιμενε ενας μαλλον οχι πολυ χαρουμενος Α. Ειχε ενα δωρο για μενα κι ενα γραμμα που μου ειπε να το διαβασω οταν φυγω, αλλα εγω ειπα πως αν ειχε καποιο issue μαζι μου να το συζητουσαμε εκεινη τη στιγμη. Ακολουθησε ενα απο τα λιγοτερο ευχαριστα verbal beatings που εχω λαβει ποτε. Τα σχολια για την εξωτερικη μου εμφανιση τα ειχα συνηθισει και σε καποιο βαθμο δε με πειραζαν. Αλλα οι συμβουλες να δω ψυχιατρο, οι προτροπες ν'αρχισω να συμπεριφερομαι σαν ανθρωπος, η περιγραφη για το βλεμμα του πρωην του που εψαχνε να βρει το χρησιμοποιημενο προφυλακτικο... Ενιωσα να με δερνουν στα γενεθλια μου και με επιασε ενα απιστευτο παραπονο.

Το επομενο πρωι περπατησαμε λιγο στην πολη μαζι, με πηγε στο αεροδρομιο κι εφυγα για την Αθηνα και μετα στο χωριο- ομολογω πως εκεινη τη στιγμη φιλησα το χωμα του κηπου μου με το που μπηκα μεσα.
Το γραμμα, τη συζητηση, τις προτροπες να γινω οπως οι αλλοι τις κοιταζα πολυ καιρο και απο τη μια μ'εκαναν να δω τον εαυτο μου με πολυ ασχημο βλεμμα. Πρωτη φορα ενιωσα ξανα ησυχος μεσα στη σαρκα μου οταν προχωρησα σε μια καινουρια σχεση, που ξορκισε καποια απο τα φαντασματα του παρελθοντος.

Madonna and Lourdes

mommy dearest!

Μερικες χρησιμες συμβουλες οταν φτιαχνεις το προφιλ σου σε site "γνωριμιων"

Μη βαζεις τη φωτογραφια σου μπροστα σε οργανα γυμναστικης, ειδικα αμα εισαι πλαδαρος.

Μη βαζεις γυμνη φωτογραφια και μπροστα στο πουλι σου 1 μαυρο τριγωνο με την επιγραφη ace-καλυτερα να βαλεις asshole.

Mη βαζεις φωτογραφια που καθεσαι στο κρεββατι των γονιων σου απο τα 70ς (και γενικοτερα αν η διακοσμηση περιλαμβανει πολυελαιο,κοφτα κεντηματα,ταπετσαρια με λουλουδια ν'αποφυγεις τα γενικα πλανα)

Μη φορας μπλουζακι ambercrombie&fitch αμα εισαι skinny με chicken arms.

Μη βαζεις φωτογραφιες που τραβηξες μονος σου, δεν εχεις φιλους;

Μη λες απο μουσικη ακουω τα παντα κι απο φαγητα τα τρωω ολα.

Αμα εχεις ενα μονο βρακι απο σχεδιαστη μη το βαζεις φωτογραφια, αστο για εκπληξη αμα συναντηθεις με καποιον.

Μη γερνεις το κεφαλακι ναζιαρικα στις φωτογραφιες εκτος αν εχεις σκολιωση πανω απο 40 μοιρες

Αμα εχεις man boobs μην τα τονιζεις.

Mη βαζεις φωτογραφια με στρατιωτικα ρουχα ενω βγηκες Ι5

Μη βαζεις φωτογραφια οταν χορευεις ζειμπεκικο(you're gay for god's sake).

Μη βαζεις τη λεξη υπαλληλος πουθενα στο προφιλ, δεν ειναι sexy.

Μη φορας κοσμηματα, ειδικα friendship bracelets και το χρυσο βαφτιστικο σου σταυρο.

Οχι αλλες φωτογραφιες απο Μυκονο, Σαντορινη, βραχια, βοτσαλα και φυκια.

Μη βαζεις φωτογραφιες απο το σπιτι σου αν ειναι τοσο βρωμικο που χρειαζεται υγιειονομικη επιθεωρηση ( και κρυψε και τα καθαριστικα τυπου ΑΖΑΧ, αφου δεν τα χρησιμοποιεις)

Αμα εισαι μελαχρινος και βγαζεις αλυπητα τα φρυδια σου, μη βαζεις κοντινο στο προσωπο το μονο που σκεφτομαι ειναι οτι κανεις drag show.

Aμα εισαι 43 χρονων, μη βαζεις nickname Boy28 ειναι παραπλανητικο.

Δεν ξερω αν το ξερεις αλλα η ακμη, οι τριχες στην πλατη, οι ραγαδες και αλλα τετοια δεν ειναι σεξυ οποτε μη χρησιμοποιεις 20megapixels και optical zoom x10

Μη γραφεις ειμαι ντροπαλος και φορας G-string, δηλαδη αμα σου φυγουν οι ντροπες τι θα κανεις;

Μη γραφεις αγγλικα αν μενεις στο Χαϊδαρι και θες να βρεις καποιον απο την περιοχη(απο την αλλη, δεν ξερω ποια ειναι η επισημη γλωσσα στο Χαϊδαρι).


Καλη τυχη!

The crying light

Eιναι το τριτο αλμπουμ που βγαζει το New York group, Anthony and the Johnsons. O ηχος ειναι πιο υπεροχος απο καθε φορα με τη συμβολη του Νico Muhly, συνεργατη του Philip Glass και της Bjork και οι εναλλαγες απο slow blues rock σε χορωδιακο θρηνο ειναι απιστευτες. Να το αγορασεις οπωσδηποτε ή να το κανεις download.

Update: Πηγαινε στον Ψευτικο Πετρο να το παρεις for free

Μα καλα, στραβος εισαι;

για σενα
















Ενα πραγμα δεν ειναι ομορφο επειδη ειναι ομορφο,
ειπε το ερωτευμενο τιγρακι στο πιθηκακι,
ειναι ομορφο επειδη απλα αρεσει σε καποιον.

To love is to suffer.
To avoid suffering one must not love.
But then one suffers from not loving.
Therefore, to love is to suffer.
Νot to love is to suffer.
Τo suffer is to suffer.
To be happy is to love.
To be happy, then, is to suffer, but suffering makes one unhappy.
Therefore, to be unhappy, one must love or love to suffer or suffer from too much happiness.

Peter Berlin

Ενα απο τα μεγαλυτερα gay icons, ειναι ο Peter Berlin. Γεννηθηκε στη Γερμανια και εφυγε για το Σαν Φρανσισκο στη δεκαετια του 70 οπου κυριολεκτικα δημιουργησε τον εαυτο του και την εικονα του σαν φωτογραφος, καλλιτεχνης, μοντελο και σχεδιαστης μοδας. Γυρισε τις cult ταινιες Nights in Black Leather (1973) και That Boy (1974) δινοντας καλλιτεχνικη υποσταση στο gay porn. Ηταν αντικειμενο φωτογραφιων του Robert Mapplethorpe και του Andy Warhol και σχεδιων του Tom of Finland αλλα πιο σημαντικες ειναι αυτες που δημιουργησε ο ιδιος δινοντας καινουρια μορφη στα self portraits. Ζει αποτραβηγμενος απο τη δημοσιοτητα,the Greta Garbo of gay porn.

Αλληλογραφια (πρωτο μερος)

Βρηκα την αλληλογραφια δυο αγοριων που προσπαθησαν να ερωτευτουν και δημοσιευω μερικα αποσπασματα

...πολυ στεναχωρη ιστορια. Το εχουν αυτο οι μερες αυτες, σου βγαζουν τα πιο λυπητερα ε; Εμενα με εριξε λιγο-μου θυμισε καποια χαζα δικα μου, ειμαι και σε ρομαντικη φαση.

Αφου εισαι σε ρομαντικη φαση κοιτα να το εκμεταλλευτεις και να βρεις καποιον.

"An honorable relationship—that is, one in which two people have the right to use the word 'love'—is a process, delicate, violent, and often terrifying to both persons involved, a process of refining the truths they can tell each other" ή με δικα μου λογια δεν λες βρισκω και βρισκεις. Απλα χαμογελας και προσπαθεις.

...χαιρομαι που χαμογελας και προσπαθεις. Οταν μπαινω σ'ενα δωματιο παντα τραβαει το βλεμμα μου ενα χαμογελαστο προσωπο...Να μου πεις λοιπον ποτε αυτο σου το χαμογελο θα καταφερει να κανει το εγω, εμεις.

...το χαμογελο μου ειναι απο τα δυνατα μου στοιχεια

...με αλλα λογια τι θελεις απο μενα;

Η απλη απαντηση ειναι εσενα.

Εισαι πολυ λακωνικος. Θα ηθελα να μαθω περισσοτερα...

Μου αρεσει ν'ασχολουμαι με τον κηπο γενικα- να μπολιαζω δεντρα, να φυτευω, να σκαλιζω, να μαζευω καρπους. Νομιζω πως καπου αναμεσα στην κηπουρικη και την μαγειρικη ειναι που βγαζω τη δημιουργικοτητα μου. Μου αρεσει και να μαγειρευω-καμποση πρασιναδα με γευσεις ρουμελης και πιτες. Μεχρι εδω νομιζω πως σε εχω πεισει πως αν δεν ειμαι ιδανικος συντροφος ειμαι ιδανικος οικιακος βοηθος. Πολιτικα ειμαι τεκνο του κεντρωου χωρου, αθεος, θεωρω τη μπακογιαννη sexy. Not. Θελω να θεωρω τον εαυτο μου λιγο ρετρο- τουλαχιστον καποιες απο τις πλευρες μου ειναι- αλλα συγκριτικα με το περιβαλλον μου οι αλλοι με βλεπουν σχεδον ριζοσπαστικο...

Δεν ξερω. Διαβαζοντας ολα αυτα που γραφεις για τον εαυτο σου και βλεποντας σε, σκεφτομαι οτι εισαι απολυτα ερωτευσιμο αγορι και εξαιρετικα ενδιαφερων τυπος και kind of sexy (in a geeky way) αλλα τοσα εκατομμυρια ετη φωτος μακρια απο μενα που σκεφτομαι οτι αν δεις πως ειναι η κατασταση εδω, θα εξαφανιστεις αμεσως. Και απο την αλλη ειναι και η αποσταση....

Με συγκινει η εικονα ενος ανθρωπου που δεν εχει χορτασει χαδια και θελει να προβαλει τετοια εικονα για τον εαυτο του-και ταυτοχρονα για μενα ειναι ενα ακομα στοιχειο που με κανει να θελω ν'ασχοληθω μαζι σου. Δεν ειμαι εγωιστης, απλα εχω μαλλον gourmet γουστο και στους ανθρωπους.

Kαι μπορει να εχεις gourmet γουστο στους ανθρωπους αλλα οπως και στα gourmet εστιατορια πολλα πραγματα εχουν ωραια εμφανιση αλλα bland taste and bitter aftertaste. Aυτο που προσπαθω να πω οτι δε νομιζω οτι σαν ανθρωπος εχω το βαθος συναισθηματος που χρειαζεται για να χτισω μια ουσιαστικη σχεση

Σ'εχω προειδοποιησει πως διανυω ρομαντικη περιοδο και οποτε κανοντας quote αρλετα (εξαιρετικα quotable κι αυτη η πουτανα): Απο σενα θελω τ'ονειρο, σημερινο, κι ασε το αυριο γι'αυριο. Δεν καθομαι να ψαξω τετοιες λεπτομερειες αυτη τη στιγμη, σε μια λιγο μουντη περιοδο μου εχεις δωσει κατι ακομα να χαμογελαω.

Εσυ εισαι σε ρομαντικη διαθεση, εγω υπερβολικα μονος αλλα παντα περιτριγυρισμενος απο κοσμο. Κατα καποιο τροπο δειχνεις τοσο γεματος και σιγουρος για τη ζωη σου που αληθεια σε ζηλευω.

Ανθρωπο που εχει πανω απο 10 bootlegs των smiths δεν τον λες ποτε σιγουρο για τη ζωη του.

...ομολογω οτι εχω ενα μικρο φοβο, οτι η σχετικα απειρη καρδια μου δεν θα συνελθει αν με πληγωσεις(οπως συνεβη στο παρελθον, με αλλους) αλλα ειναι οι μερες τετοιες που θελω να πιστευω στα θαυματα

Θελω ν'ακουσω κι αλλα για σενα μιλησε μου, θελω να σε γνωρισω κι αλλο, μη φοβασαι, δεν θα τρεξω, αντε το πολυ πολυ να τρεξω στην αγκαλια σου.

...σου ειπα δεν ξερω να φλερταρω με τραγουδια και λογια, στο ειπα εκατο φορες δεν εχω προσωπικοτητα, ο "πρωην" μου μου ελεγε οτι ειμαι scavenger ( ειναι τα ορνια που ζουν με τις σαρκες των ζωων που εχουν σκοτωσει αλλα ζωα, εννουσε δηλαδη οτι δανειζομαι στοιχεια απο τους αλλους, δεν εχω τιποτα δικο μου).

Για μενα που κρεμομαι απο καθε σου λεξη και καταβροχθιζω οτι γραφεις με περισσοτερο παθος κι απο το χτεσινο κατσικι και περιμενω ποτε θ'απαντησεις εντονα, το να σου πω οτιδηποτε αλλο ειναι λιγο. Και ισως ειναι πιο σημαντικο για μενα πως κοιμασαι και πως μπορω να σε κανω να κοιμασαι λιγοτερο ανησυχα, παρα τι θα κανεις...

Καθε μερα ξυπναω και προσπαθω -ανεπιτυχως συνηθως- να ειμαι σαν να εχω παθει αμνησια, προσπαθω να ξεχναω το παρελθον μου, τι μου αρεσει, τις μουσικες, τις αναμνησεις και να κανω μια καινουρια αρχη. Γενικα βαριεμαι το παρελθον και πραγματικα μονο οι αλλοι και εξωτερικοι παραγοντες με κανουν να κοιταζω πισω

Παντως το οτι θα ειμαι ευτυχισμενος με οτι και να γινει δεν ειναι προετοιμασια για ηττα: μια ηττα, ενα "κριμα μωρε δεν υπαρχει χημεια" θα ηταν ευκολο και βολικο. Πολυ βολικο. Οποτε θα ξεδιπλωσω πληρως τον οποιο μαζοχισμο μου και θα συνεχισω να σε φλερταρω με emails,με τραγουδια,με lyrics ,με την καθημερινοτητα ενος ανθρωπου ισως λιγο βαρετου για τα δεδομενα σου, μεχρι να ζητησεις να σταματησω, να ερθει το restaining order ή να μαζευω τα ρυζια απο τα ομορφα σου μαλλια. Και θα ζηταω ενα φιλι να χτισω ενα ονειρο πανω του.

Mε αφοπλιζεις με τον τροπο που μου μιλας, αλλα κυριως αυτο που με θυμωνει ειναι που πιανω τον εαυτο μου να ψαχνει κατι ενδιαφερον και ουσιαστικο για να σου γραψω. Γαμω το κερατο μου δηλαδη πως να συναγωνιστω το συνδυασμο κυριας βιβης με Adrienne Rich, ειναι ζητημα χρονου να βαρεθεις, εισαι και μακρια για να χρησιμοποιησω το κορμι μου για να κρατησω το ενδιαφερον σου. Και πρεπει καποια στιγμη να καταλαβεις οτι αυτο το υπεραναλυτικο γουντυαλλενικο στυλ δειχνει εναν ανθρωπο που ειναι ανετος με τον εαυτο του κι αυτο ειναι sexy, my friend. Αρκει να σταματας να μιλας οταν θελω να σε φιλησω...

Το να θελω να σε ταϊζω στο στομα σουπα και μετα να σε φιλαω ειναι καποιο ειδος φετιχ; Να το ψαξω;

Στο λεω να το ξερεις αν ποτε θες να με κανεις να κλαιω με λυγμους βαλε με να δω τις 3αυτες ταινιες τη μια πισω απο την αλλη...

Αλλα απο την αλλη μου αρεσει να κλαιω σε ταινιες, το απολαμβανω πληρως, νιωθω πολυ καθαρος μετα. Κατι σαν καθαρτικο για το μυαλο μου. Και δεν ντρεπομαι να κλαψω καθε αλλο.Φυσικα, θα ηθελα να φιλαω τα ματια σου ενω κλαις, να σου χαϊδεψω τα μαλλια, να σε παρω αγκαλια και να σε κανω να νιωσεις καλυτερα. Θα με αφησεις; Ακομα και με το αλατι απο τα δακρυα σου νομιζω πως το προσωπο σου, τα χειλια σου θα ειναι πολυ γλυκα.Κι εχω, οπως εχω αναφερει στο παρελθον ζεστα χερια, ζεστα ποδια και ζεστη αγκαλια, στην υπηρεσια σας να σας ζεστανω

Ειναι τοσες πολλες οι συμπτωσεις που με τρομαζουν. Χρειαζομαι χρονο για να σκεφτω. Θα επικοινωνησουμε παλι σε λιγες μερες...

...να σε κατι που δεν μπορεσα να κανω υπομονη και στελνω ενα μικρο mail ακομα. Χτες βραδυ ξαναειδα το magnolia,ξαναεκλαψα- οπως ειναι το συνηθειο μου στην ταινια αυτη- και ειναι κατι στο θεμα που ανοιξες γαμωτο, το θεμα συμπτωση. Και αν η αρχικη συμπτωση στην ταινια ειναι θανατηφορα, εμενα δες με σα μια συμπτωση θετικη- δες με σαν ενα βατραχο που πεφτει στο στομα σου και σε φιλαει, ή σαν ενα jim να χτυπαει την πορτα της claudia. "You know Ι think about you, let me know you think about me too "

ΠΟΣΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΣΤ ( 3 σκηνες απο την ταινια Magnolia)
H σκηνη που αγαπουσε το αγορι με το μπλε χρωμα (Claudia and Jim)

Η σκηνη που αγαπουσε το αλλο αγορι (I have death around me. Shame on you)

Η σκηνη που αγαπω εγω

cosmoboy

Oι ερωτογενεις ζωνες στον αντρα συμφωνα με το περιοδικο cosmopolitan.
Eσενα ποια ειναι η αγαπημενη σου;
Εμενα κατα σειρα: thighs, penis, spine, chest,...,mind, heart(για να ξερεις απο που ν'αρχισεις αμα βρεθουμε μονοι).
I need boys to do some practice!

Πρεπει να συμφιλιωθεις με την ιδεα οτι θα χασεις καποιους ανθρωπους απο τη ζωη σου.
Πως αλλιως θα καταλαβεις οτι ειναι σημαντικοι;

για τη θεια Ντοννα και τον λδ

David Carr

Don't you just love american football?